KUALA LUMPUR: Timbalan Presiden PAS, Datuk Seri Tuan Ibrahim Tuan Man, menegaskan bahawa usaha penyatuan ummah tidak boleh hanya terbatas kepada dua parti politik utama Melayu, iaitu PAS dan Umno. Menurut beliau, membataskan penyatuan kepada kedua-dua parti tersebut berisiko meminggirkan kelompok lain yang turut mempunyai peranan penting dalam masyarakat. Tegasnya, penyatuan ummah seharusnya bersifat inklusif dan menyeluruh, merangkumi pelbagai lapisan masyarakat tanpa mengira latar belakang politik.
Dalam kenyataannya, Tuan Ibrahim menekankan bahawa penyatuan ummah bukanlah satu agenda eksklusif untuk parti-parti tertentu sahaja. Beliau berpandangan bahawa pendekatan yang terlalu sempit boleh menjejaskan matlamat besar untuk memperkukuh perpaduan umat Islam di negara ini. Oleh itu, beliau mengajak semua pihak, termasuk pertubuhan bukan kerajaan (NGO), badan keagamaan, dan individu, untuk bersama-sama menyumbang kepada usaha murni ini. Penyatuan yang holistik akan memastikan tiada golongan yang rasa terpinggir atau diabaikan.
Tuan Ibrahim juga mengingatkan bahawa sejarah telah membuktikan bahawa perpaduan ummah merupakan kunci kekuatan masyarakat Islam. Beliau menyatakan bahawa perpecahan hanya akan melemahkan kedudukan umat Islam dalam menghadapi cabaran semasa. Justeru, beliau menyeru agar semua pihak mengetepikan perbezaan politik demi kepentingan yang lebih besar. Baginya, penyatuan ummah perlu dilihat sebagai satu tanggungjawab bersama, bukan sekadar agenda politik sempit.
Mengulas lanjut, beliau menegaskan bahawa PAS dan Umno sebagai parti politik Melayu-Islam terbesar perlu memainkan peranan utama dalam memulakan proses penyatuan. Namun, beliau menambah bahawa usaha tersebut tidak boleh berhenti di situ sahaja. Menurutnya, penyatuan perlu diperluas kepada parti-parti lain seperti Parti Amanah Negara (Amanah), Parti Keadilan Rakyat (PKR), dan juga parti komponen dalam Barisan Nasional (BN) yang lain. Malah, beliau turut mengalu-alukan penyertaan masyarakat bukan Islam yang ingin bersama-sama membina negara harmoni.
Dalam konteks politik tanah air, penyatuan ummah sering menjadi topik hangat, terutamanya menjelang pilihan raya. Tuan Ibrahim berpandangan bahawa penyatuan tidak seharusnya hanya bersifat bermusim atau untuk kepentingan jangka pendek. Sebaliknya, ia perlu menjadi satu gerakan berterusan yang berakar umbi dalam masyarakat. Beliau menekankan bahawa penyatuan yang tulen akan dapat memperkukuh institusi demokrasi dan memastikan kestabilan politik negara. Ini penting bagi membolehkan kerajaan memberi tumpuan kepada pembangunan ekonomi dan kebajikan rakyat.
Tuan Ibrahim turut menyentuh mengenai kepentingan pendidikan dan kesedaran dalam kalangan generasi muda. Menurut beliau, golongan muda perlu didedahkan dengan nilai-nilai perpaduan dan toleransi sejak awal lagi. Ini bagi memastikan semangat penyatuan ummah dapat diteruskan pada masa hadapan. Beliau mencadangkan agar program-program seperti dialog antara agama, kemahiran kepimpinan, dan aktiviti kemasyarakatan dipergiatkan. Dengan cara ini, generasi akan datang dapat memahami kepentingan hidup bersatu padu dalam masyarakat majmuk.
Selain itu, beliau mengingatkan bahawa penyatuan ummah juga perlu mengambil kira aspek keadilan sosial dan ekonomi. Ketidakadilan dalam agihan kekayaan dan peluang boleh menjadi punca perpecahan dalam masyarakat. Oleh itu, beliau menyeru agar kerajaan dan pihak berkepentingan memastikan dasar-dasar yang adil dan saksama untuk semua rakyat. Penyatuan yang berjaya akan dapat mengurangkan jurang antara golongan kaya dan miskin, serta antara bandar dan luar bandar. Ini seterusnya akan memperkukuh perpaduan nasional secara keseluruhan.
Kesimpulannya, kenyataan Tuan Ibrahim ini mencerminkan kesedaran bahawa penyatuan ummah memerlukan penglibatan semua pihak. Ia bukanlah satu usaha yang boleh dilakukan secara bersendirian oleh mana-mana parti politik. Sebaliknya, ia memerlukan kerjasama erat antara pemimpin, masyarakat, dan institusi. Dengan pendekatan yang inklusif dan menyeluruh, hasrat untuk melihat umat Islam bersatu dan negara terus maju dapat dicapai. Semua pihak perlu memainkan peranan masing-masing untuk merealisasikan visi ini demi kesejahteraan bersama.
